Cerita Murid Syaikh 'Itr Asal Indonesia, Beliau itu Seolah Sunnah Berjalan

Fikroh.com - Kabar wafatnya ulama besar Syaikh Nuruddin 'Itr membuat salah satu muridnya asal Indonesia mengungkap kisah kebersamaanya semasa menimba ilmu dari beliau. Dalam sebuah tulisan di akun fb Fauzan Inzaghi mengaku merasa kehilangan dengan kabar duka itu. "Berita yang paling tidak ingin kudengar datang, innalilahi wa inna ilaihi rajiun." Ungkapnya.

Allamah Almuhadis Alkabir Syeikh Nuuruddin 'Itr, beliau bagiku bukan sekedar ulama, tapi beliau ini guru, teladan sekaligus orang tua, dan idola, belajar pada beliau dalam jalsah khasah mungkin hal yang paling aku syukuri dalam hidupku. Melalui beliau aku mengenal ilmu hadis, beliau juga yang mengenalkanku kepada guru-guru hadisku yang lain yang merupakan murid-murid beliau, dan yang paling penting setiap kali menemui beliau aku seolah melihat sunnah yang berjalan.

Banyak aulia yang kutemui di negeri syam mengatakan kalau syeikh nuruddin itr bukan sekedar ulama, beliau disebut sebagai aulia, bahkan beberapa salihin dan awliya yang aku temui hampir semua menyepakati kalau beliau itu bukan abdal melainkan seorang wali awtad, istilahnya paku bumi. Beliau selain ulama dan salihin juga seorang dari kalangan syarif, dari ahlu bait nabi. Dalam ilmu hadis jangan ditanya, buku beliau jadi rujukan dimana-mana, bahkan kitab manhajunnaqd disebut bentuk tajdid dalam ilmu hadis, yang mungkin salah satu yang terbaik yang ditulis di zaman ini.

Keistiqamahan beliau dalam mengamalkan sunnah datuknya SAW  jangan ditanya, aku jadi ingat pertama kali meminta ngaji khusus pada beliau, beliau memintaku untuk berjumpa beliau di mesjid dhibyan dekat rumah beliau, yang membuatku terharu adalah keistiqamahan dalam shalat jamaah, beliau selalu berusaha shalat jamaah di masjid, aku tidak berbicara tentang anak muda, tapi seorang  yang umurnya hampir 80 tahun yang kesehatannya sudah berkurang drastis, aku sebagai anak muda merasa seperti ditampar melihat keistiqamahan beliau saat shalat jamaah, terutama saat menuntun beliau pulang ke rumah, rumah beliau dari masjid itu ada satu tanjakan dan turunan tajam, karena rumah beliau itu ada diatas gunung qasiyun, sedangkan beliau untuk berjalan saja kesulitan, beliau berjalan sangat pelan, setiap kira-kira 10-15 meter harus berhenti kita yang melihat saja merasa takut. Tapi itu sama sekali bukan alasan untuk tidak berjamaah ke mesjid. Bagi beliau itu adalah undangan tuhan dan sunnah kakek sekaligus kekasihnya nabi muhammad saw. Sehingga beliau mengalahkan semua uzur.

Suatu kali dalam jalsah dikantor beliau, beliau bercerita tentang persahabatan dua ulama syam paling berpengaruh pada masanya, syeikh Badruddin Alhasany dari syam (sebutan orang suriah untuk kota Damaskus) dan Syeikh Najib Siradj di aleppo. Pada akhir cerita beliau mengatakan syeikh najib siraj  itu siraj Aleppo (artinya lentera aleppo, sesuai dengan nama beliau Siraj yang berarti lentera), dan syeikh badruddin alhasany itu badr syam (artinya purnama damaskus, seduai dengan nama beliau badr yang berarti purnama). Entah dapat ilham dari mana, aku menimpali kata-kata beliau: dan antum nur aleppo wa syam sidi (cahaya aleppo dan syam tuanku, sesuai dengan nama beliau nur yang berarti cahaya). Beliau tersenyum mendengar itu, tapi semua yang ada dalam ruangan menangis terharu bmelihat senyum beliau, seolah dari senyum itu terpancar nur nubuwah, dan akhirnya beliau pun menangis melihat kami menangis.

Hari ini cahaya itu pergi menghadap kekasihnya, tapi beliau meninggalkan cahaya lain untuk kita sebagai amal jariyah beliau. Semoga cahaya itu bisa bersinar dinegeriku suatu saat. Innalilahi wainna ilaihi rajiun. Selamat jalan syaikhuna syeikh Nuruddin 'Itr. Ya rabb.

Sumber: Facebook Fauzan Inzaghi

Post a Comment

Lebih baru Lebih lama